Widok na Gałczyńskiego (Jeszcze bardziej Zielona Gęś)

Widok na Gałczyńskiego (Jeszcze bardziej Zielona Gęś)

Kolejny sezon Sceny Letniej Teatru Miejskiego w Gdyni zainaugurował spektakl Jeszcze bardziej Zielona Gęś. Tytułowe „jeszcze bardziej” pojawiło się prawdopodobnie dlatego, że reżyser Jarosław Kilian sięgnął po tekst Gałczyńskiego po raz drugi, mając w dorobku realizację w Teatrze Polskim w Warszawie. Muzykę do gdyńskiej premiery skomponował Grzegorz Turnau, a taki tandem realizatorów zapowiadał niezapomniane przeżycia. Miniatury dramatyczne Gałczyńskiego przepełnione absurdem, humorem i groteską należą do tych tekstów, które się nie starzeją.

Niewątpliwym atutem spektaklu było wykorzystanie przestrzeni – połączenia dekoracji z krajobrazu plaży w Orłowie. Trudno jest sobie wyobrazić ten spektakl w zamkniętej sali teatralnej. Scena Letnia jest idealną i zarazem naturalną propozycją dla tekstu Gałczyńskiego. Scenografia odsyła widza do niedookreślonego miejsca, w którym niebieskie krzesła i stoliki sugerują kabaret, teatrzyk czy restaurację. Podłoga skonstruowana jest z dużych kwadratowych kafli tworzących szachownicę w kolorze białym i bladoniebieskim, idealnie wkomponowującą się w kolorystykę krajobrazu. Gdzieś stoją drzwi, choć nigdzie nie ma ścian, a w tle widać Bałtyk. Już samo umieszczenie akcji na tle morza i nieba tworzy oniryczną, surrealistyczną aurę, wizualnie jako żywo zaczerpniętą ze znanych dzieł sztuki, głównie twórczości Magritte’a. Dodatkowo odnajdziemy w dekoracjach szereg nawiązań do motywów nieba i chmur czy wręcz cytat obrazu Terapeuta. Na scenie pojawi się też kanapa w kształcie ust w stylu Salvadora Dali. Oprócz tego twórcy kreatywnie wykorzystują przedmioty nadając im różne sensy– świetnie sprawdza się fortepian w roli trumny, ławki czy stołu do prasowania oraz zestaw różnej wielkości doniczek tworzących razem samotną pompę. Wizualnie biało-błękitną bazę kontrastuje wykorzystanie jaskrawych, intensywnych barw kostiumów np. czerwieni czy fioletu, a sama Zielona Gęś (Elżbieta Mrozińska) jest niemal fluorescencyjna. Dzięki tym zabiegom formalnym spektakl jest interesujący wizualnie.

Zespół Teatru Miejskiego jest sprawny wokalnie, a wykonanie piosenek jest na przyzwoitym poziomie. Muzyka skomponowana przez Turnaua jest jednak w większości przypadków dosyć mdła, a szkoda, bo możliwości kompozytora są przecież bardzo duże. Wystarczy zestawić nowo napisane utwory z Balladą o samotnej pompie, która pod względem walorów muzycznych jest zdecydowanie ciekawsza. Dodatkowo wykonanie Doroty Lulki w roli Hermenegildy Kociubińskiej sprawia, że jest to jeden z lepszych momentów spektaklu. Najciekawszy okazuje się Dziwny kelner – zastraszeni klienci przegrywają starcie z despotycznym, znerwicowanym kelnerem (wyrazisty Maciej Wizner) i ostatecznie płacą horrendalnie wysokie rachunki (w kontekście afery Cocomo tekst Gałczyńskiego niespodziewanie zyskuje nową jakość). Warte uwagi są Cztery piosenki o przedmiotach codziennego użytku, Krawat, Dymiący piecyk oraz Zaczarowana dorożka. Pozostałe piosenki dość szybko umykają pamięci – trudno rozstrzygnąć, czy z powodu podobnych aranżacji muzycznych czy braku lepszych pomysłów reżyserskich.

Jeszcze bardziej Zieloną Gęś w reżyserii Jarosława Kiliana cechuje swego rodzaju paradoks – choć jest to spektakl muzyczny, to zapamiętuje się go w obrazach, nie w słowie, muzyce ani nawet w absurdalnym humorze. Spektakl miejscami skrzy (dosłownie) od koncepcji inscenizacyjnych, które świetnie oddają miniatury Gałczyńskiego, kiedy indziej znów warstwa wizualna staje się jedynym wartym uwagi elementem.

Ula Bogdanów, Teatralia   Trójmiasto
Internetowy Magazyn „Teatralia” 109/2014

Teatr Miejski im. W. Gombrowicza w Gdyni

Jeszcze bardziej Zielona Gęś

reżyseria i scenografia: Jarosław Kilian

muzyka: Grzegorz Turnau

występują: Elżbieta Mrozińska, Dorota Lulka, Bogdan Smagacki, Rafał Kowal, Piotr Michalski, Mariusz Żarnecki, Szymon Sędrowski, Monika Babicka, Maciej Wizner, Olga Barbara Długońska, Beata Buczek-Żarnecka, Leon Krzycki, Małgorzata Talarczyk, Grzegorz Wolf, Agata Moszumańska, Marta Kadłub, Maciej Sykała

premiera: 27 czerwca 2014

fot. archiwum teatru