Ultimatum Bouladona (Miłość i polityka)

Ultimatum Bouladona (Miłość i polityka)

Mój nauczyciel historii mawiał, że w polityce nie ma sentymentów. Pierre Sauvil, w sztuce Miłość i polityka, poszedł pod prąd tej logice. Ukazał obraz i skutki mieszania jednego z drugim. Jego sztuka to lekka i zabawna farsa z wieloma zwrotami akcji, w której każdy z niefrasobliwych bohaterów z francuskim wdziękiem oszukuje nie tylko swojego oponenta, ale także sojusznika.

Głównym wątkiem spektaklu jest całkiem nieprzyzwoity szantaż. Poseł Bouladon twierdzi, że posiada tajne dokumenty, obarczające ministra sprawiedliwości Bertranda Guérauda. Trafiła kosa na kamień. Minister jest także daleki od nazwania się kryształowym człowiekiem – przyznaje się, że „zdarzyło mu się uszczknąć parę milionów tu i tam”. Dokumenty muszą więc być prawdziwe. W urokliwym krygowaniu się ministra tkwi moralny upadek obyczajów władzy. Autor nie kończy tylko na tym. W dalszej części widzimy kolejne niemoralne propozycje. Poseł stawia ultimatum – nie przekaże mediom teczki, jeśli Bertrand zgodzi się, aby jego żona pojechała z Bouladonem na tygodniowy pobyt na Gwadelupie. Minister stoi więc przed dylematem, który jest wręcz ontologiczny: chronić miłość czy karierę?

Wchodząc w przestrzeń spektaklu, zostajemy wprowadzeni w świat erotyzmu. Wyraża się on w dynamice między bohaterami, której naczelną, bo najjaskrawszą postacią, była Agathé, grana przez Małgorzatę Łabno─Flaumenhaft. Jej postać czerpie z erotyzmu siłę i napęd do działania. Nakręca siebie, nakręcając jednocześnie męskie postaci. Żona premiera, Pauline (Beata Zarembianka), jest jej zupełnym przeciwieństwem. Słodka, niewinna mistrzyni pod względem naiwności, przegrana pod względem inteligencji. Centralnym punktem konstrukcji jej postaci jest bezwarunkowa miłość wobec męża. Przynajmniej tak by się wydawało. W miarę przebiegu sztuki jej spolegliwość zaczyna pękać. Gdy Bouladon przedstawia swoje ultimatum, Pauline dowiaduje się, że reputacja męża może być uratowana tylko, gdy ona pojedzie z posłem na tygodniowy pobyt na Gwadelupę. To, co początkowo wydaje się obrzydliwym wręcz przejawem promiskuityzmu, ostatecznie staje się całkiem przyjemną alternatywą na spędzenie upojnego, bogatego w sensualne doznania wyjazdu, który przestaje być poświęceniem, a staje się nagrodą i celem samym w sobie. Tego typu zwrotów akcji widzimy pełno w sztuce Sauvila. To drugi, po erotyce, atut tej sztuki, a zarazem fundament jej struktury.

Wydaje się, że reżyser ma tutaj małe pole manewru – najważniejsze w farsach jest pokazanie rzemiosła aktorskiego przez wykonawców. Cała dynamika tkwi już w postaciach albo w dialogach między nimi. W tym wypadku Marcin Sławiński wykonał zadanie akuszera tej energii. Skupił się na wyeksponowaniu wyrazistości postaci i ukazaniu uroku osobistego aktorów, którzy w takich sztukach mają możliwość popisania się swoim poczuciem humoru. Jeżeli chodzi o scenografię ─ jest dobrze dopasowana do treści i nastroju sztuki. Przedstawia ogród bądź werandę domu na przedmieściach Paryża ─ z wiklinowymi meblami, kwiatami przy ścianach domu. Jej wizualna lekkość uwydatnia koloryt farsy. To, co może wzbudzać protest w widzu, to nieco zbyt często wylewający się z głośnika sugestywny dźwięk hawajskiej gitary. Choć fakt jego użycia był całkiem stosowny, to częstotliwość jest już nieprzyzwoita.

Dobra sztuka jest wypadkową trzech sił w teatrze: dobrej obsady, dobrej reżyserii i dobrego scenariusza. Według tych kryteriów, zwłaszcza spoglądając na rekcje publiczności, można uznać spektakl Miłość i polityka za udany.

Aleksandra (Pyrkosz) Laskowska, Teatralia Rzeszów


Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 170/2016

 

Teatr Bo Tak w Rzeszowie

Miłość i polityka

 

Pierre Sauvil

reżyseria i scenografia: Marcin Sławiński

obsada: Mariola Łabno – Flaumenhaft, Beata Zarembianka, Robert Chodur, Kornel Pieńko, Marek Kępiński

opracowanie muzyczne: Jarosław Babula

premiera: 9 października 2015

fot. mat.teatru

Aleksandra (Pyrkosz) Laskowska jest z Teatraliami od początku. Od niedawna pisze z zagranicy. Interesują ją wydarzenia teatralne na terenie Niemiec, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii.