RZESZOWSKA SCENA TEATRALNA – PODSUMOWANIE ROKU 2013

RZESZOWSKA SCENA TEATRALNA – PODSUMOWANIE ROKU 2013

Rok 2013 w rzeszowskim teatrze upłyną pod hasłem „dużo się dzieje”. Mnóstwo premier, powstanie dwóch nowych teatrów, zawirowania w jedynym państwowym teatrze w mieście. Nie brakowało także prężnie rozwijających się festiwali: Maskarady, Źródeł Pamięci czy VizuArtu.

W tym roku odbyło się całkiem sporo takich imprez jak na Rzeszów. Na pierwszym większym wydarzeniu roku 2013, czyli Festiwalu Teatrów Ożywionej Formy Maskarada, mogliśmy oglądać przeróżne spektakle z bliskich i dalekich zakątków świata, jak np. bardzo odważne czeskie przedstawienie-reportaż Putin na nartach czy docenioną na całym świecie sztukę Turandot.

W czerwcu na scenie rynkowej Teatr im. Wandy Siemaszkowe pokazał Zemstę z okazji 220 rocznicy urodzin Aleksandra Fredry. Długo nie musieliśmy czekać na kolejne wydarzenie teatralne, bowiem w czerwcu w ramach Europejskiego Stadionu Kultury świętowaliśmy Drama Way, gdzie odbyła się między innymi premiera Pokojówek – spektaklu dla dorosłych Teatru Maska, a widzowie mogli również uczestniczyć w spotkaniach z ludźmi teatru, między innymi Joanną Szczepkowską czy Diti Ronen.

W wakacje na szczęście również nie zabrakło wydarzeń teatralnych: 11 i 27 sierpnia Teatr Maska uczcił 80 rocznicę urodzin Jerzego Grotowskiego, zapraszając między innymi Teatr Biuro Podróży z niesamowitym spektaklem Makbet. Kim jest ten człowiek we krwi.

W październiku Teatr Przedmieście wraz z Teatrem Maska po raz kolejny zorganizowały Festiwal Źródła Pamięci. Szajna–Kantor-Grotowski. Podczas festiwalu Teatr Maska zaprezentował kolejną „dorosłą” premierę – Na pełnym morzu wg jednoaktówki Sławomira Mrożka. Teatr Przedmieście wystawił natomiast na koniec festiwalu wspaniałego „Dybuka”. Ogromnym powodzeniem cieszyły się pokazy mistrzów, m.in. The Living Room Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards.

W listopadzie odbyła się ostatnia duża impreza teatralna, tym razem zorganizowana przez Teatr im. Wandy Siemaszkowej. Festiwal VizuArt był ucztą przede wszystkim dla oczu. Historia o Miłosiernej, czyli Testament psa czy I Ifigenia to niektóre z propozycji przygotowanych dla widzów.

Pomimo udanego VizuArtu, 2013 rok był rokiem w gruncie rzeczy pechowym dla Teatru im. Wandy Siemaszkowej. Można wręcz parafrazować Szekspira: źle się dzieje w państwowym teatrze rzeszowskim. Powołany na stanowisko dyrektora teatru Remigiusz Caban nie poradził sobie ze swoją rolą, co wpłynęło na rozłam ekipy teatralnej i odwołanie go ze stanowiska.

W 2013 r. powstały dwa nowe prywatne teatry: Teatr Bo Tak i Teatr Nowy. Oba teatry serwują nam ciekawy repertuar: Teatr „Bo Tak” gra, cieszący się niezwykłym powodzeniem, premierowy i komediowy spektakl Prawda. Natomiast Teatr Nowy ma w repertuarze: Ostatnie tango z Herbertem – monodram Przemysława Tejkowskiego oparty na poezji Zbigniewa Herberta, „A ponad ziemią z kulami latały brylanty” na podstawie poezji Baczyńskiego, a także Kalina Jagody Rall czy Zapiski oficera Armii Czerwonej Sławomira Gaudyna. Na stronie można przeczytać, iż szykują się dwie kolejne premiery już w 2014 roku.

Poza tym w teatrach rzeszowskich odbyło się stosunkowo dużo premier. W Teatrze im. Wandy Siemaszkowej po raz pierwszy zagrano sztuki m.in. Cieśnina duchów. Manitoba, Old Love, Boguduchawinni, Tim Talar albo sprzedany śmiech, Emigranci i Zemsta. W Teatrze Maska premierę miały spektakle: Pokojówki, Dzikie Łabędzie, Szewc Kopytko i kaczor Kwak, Historia Śnieżki, Dzień dobry, Świnko, Na pełnym morzu. W Teatrze Przedmieście z kolei pierwszy raz na teatralnych deskach zagrano Dybuka.

Poza zawirowaniami kierowniczymi Teatru im. Wandy Siemaszkowej, mijający rok było dla teatralnej sceny rzeszowskiej całkiem udanym rokiem. Miejmy nadzieję, że przyszły rok będzie jeszcze lepszy!

Kamila Potapiuk, Teatralia Rzeszów
Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 81/2014
Kamila Potapiuk – rocznik: ‘92, lokalizacja: Rzeszów – od urodzenia i pewnie po grób. Cytując Śliwiaka: „To miasto jest nawykiem serca /znam jego wszystkie erozje / i wszystkie pleśnie”. Na co dzień studentka Dziennikarstwa i komunikacji społecznej – specjalizacja: Reklama i Public Relations. Główny redaktor działu kulturalnego pressja.wsiz.pl oraz sekretarz Koła Naukowego Antropologii Kultury. Z pasji fotografik z bzikiem na punkcie analogów i eksperymentów, poeta z bzikiem na punkcie dadaizmu, okazjonalnie twórca opowiadań opartych na otaczającej ją rzeczywistości, miłośnik czasów francuskiego Króla Słońce i zwariowanego dwudziestolecia międzywojennego. Teatr – cytując klasyków – jako jedyny jest syntezą wszystkich sztuk tworzących kulturę. Teatr jest aktywną refleksją nad samym sobą.