O przetrwaniu z godnością (Kwartet)

O przetrwaniu z godnością (Kwartet)

Pierwsza w historii teatru inscenizacja Kwartetu przygotowana przez artystów operowych. Tragikomedia na bardzo wysokim poziomie artystycznym. Wyjątkowa pod każdym względem, pełna czaru i uroku. Charakterystyczny klimat, który można porównać z uczuciem towarzyszącym człowiekowi, kiedy przegląda album ze starymi zdjęciami. Wdzięczna i ciepła historia o emerytowanych śpiewakach z domu spokojnej starości, których nie sposób nie pokochać, jeśli się ich choć trochę rozumie. Opowieść o jesieni życia wielkich gwiazd sceny operowej. Wiek okazuje się nie być dla nich żadną przeszkodą, nie rezygnują z własnych marzeń. Rozkwitają na nowo dla siebie, publiczności i dla Giuseppe Verdiego.

Kwartet to sztuka teatralna brytyjskiego dramaturga Ronalda Harwooda. Spektakl Opery Wrocławskiej w reżyserii Zbigniewa Lesienia jest doskonałym przykładem połączenia teatru z operą, które wydobywa na powierzchnię wszystko to, co w sztuce scenicznej najlepsze. Spektakl, zrealizowany w całości przez śpiewaków operowych, wieńczy doskonały występ w kwartecie Verdiego. Kompozycja szkatułkowa stwarza wrażenie, że ogląda się teatralne widowisko, jednocześnie słuchając operowego koncertu. Całość to wspaniale wykonane przejście z fikcji w rzeczywistość.

Inscenizacja opowiada o losach słynnych artystów-muzyków, którzy lata kariery scenicznej mają już za sobą. Poznajemy ich w domu spokojnej starości, gdzie cieszą się małymi rzeczami, oddają drobnym przyjemnościom, a prywatność znajdują jedynie w małym, skromnym pokoiku. Na uwagę zasługuje scenografia – ciepłe kolory, eleganckie meble i zawieszone na ścianach obrazy tworzą przytulne wnętrze przypominające prawdziwy dom.

Pensjonariusze żyją ze sobą w zgodzie i przyjaźni. Reginald Paget (Tomasz Janczak) to szarmancki i oczytany intelektualista. Wilfred Bond (Bogusław Szynalski) bawi widzów swoim poczuciem humoru i zaskakuje nonszalanckim spojrzeniem na damsko-męskie relacje. Cecily Robson (Elżbieta Kaczmarzyk-Janczak) to uśmiechnięta, urocza, starsza pani, która słucha starych utworów i cierpliwie znosi nastroje  mniej wesołych kolegów. Jean Horton (w tej roli fantastyczna Jolanta Żmurko) to wielka dama sceny operowej. Właśnie jej jest najtrudniej pogodzić się z życiem, do którego  nigdy się nie przygotowywała. Rzeczywistość, której częścią się stała, to dla niej absolutny szok. Dramat tej pięknej, dumnej i zagubionej kobiety polega na niemożności zaakceptowania  własnego przeznaczenia. Uporanie się z tęsknotą za wspaniałą przeszłością jest zresztą dla wszystkich bohaterów ogromnym wyzwaniem. Kiedyś zamożni, piękni, sławni, kochani przez tłumy. Dziś to samotni, starzejący się ludzie cierpiący na liczne choroby. Nie brakuje w nich jednak radości, wdzięku, pasji. Cieszą się, że po latach mogą zaśpiewać wspólnie to najważniejsze i ukochane dzieło operowe – Rigoletto Verdiego. Cała czwórka w finałowym występie zachwyca. Możemy śledzić „kulisy”  przygotowań do tego koncertu, bo celem inscenizacji nie jest pokazanie ucharakteryzowanych gwiazd, perfekcyjnie przygotowanych by uwieść widza iluzją. Widzimy może nawet mniej aktorów, a bardziej ludzi. Z ich dylematami, rozterkami, smutkami i radościami.

Kwartet to inscenizacja piękna i mądra. Z przesłaniem. Jak przyznał sam Roland Harwood : „To opowieść o przetrwaniu. O przetrwaniu z godnością”. To jeden z najbardziej charakterystycznych spektakli teatralnych granych na scenie we Wrocławiu. W gmachu Opery Wrocławskiej realizowany nie śpiewem, lecz dialogiem. Mnie urzekł przesłaniem, że na nic w życiu nie jest za późno.

 

Angelika Szubert, Teatralia Wrocław
Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 150/2015

 

Opera Wrocławska

Roland Harwood

Kwartet

inscenizacja, reżyseria i reżyseria świateł: Zbigniew Lesień

scenografia i kostiumy: Ewa Wodecka

asystent reżysera: Hanna Marasz

obsada: Jolanta Żmurko, Elżbieta Kaczmarzyk-Janczak, Tomasz Janczak, Bogusław Szynalski

premiera: 10 października 2015

fot. M. Grotowski

 

Angelika Szubert — studentka historii sztuki. Absolwentka dziennikarstwa. Estetka, sentymentalistka, miłośniczka surrealizmu i teatru dramatycznego.