Nie ma dzieci – są ludzie

Nie ma dzieci – są ludzie

Rok 2012 został ustanowiony Rokiem Janusza Korczaka – lekarza i pedagoga, którego motto najlepiej oddaje tytułowy cytat. Z tej okazji część wydarzeń III Metropolitalnej Nocy Teatrów w Gliwickim Teatrze Muzycznym została poświęcona obchodom rocznicowym. Jednym z nich był spektakl paradokumentalny Ocalić te dzieci… Rzecz o Januszu Korczaku przygotowany we współpracy ze świętochłowickim oddziałem Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem.

Gasną światła, na scenie pojawia się Kasia Wolska, nastolatka, która musi przygotować do szkoły referat o Januszu Korczaku. Wchodzi do pokoju obwieszonego plakatami przedstawiającymi młodzieżowe zespoły, siada przy biurku, otwiera laptopa, przez chwilę marudzi, że dostała beznadziejny temat pracy domowej. Widzowie już mają wrażenie, że będą oglądać spektakl o losach współczesnej dziewczyny – nic bardziej mylnego. W tym momencie historia Kasi się kończy, a zaczyna się opowieść o Januszu Korczaku. Informacje znalezione przez dziewczynę w Internecie zostają przedstawione w dwojaki sposób. Za sprawą narratora, opowiadającego o autentycznych wydarzeniach z życia Starego Doktora, który wymienia szereg dat i liczbę rannych, zabitych i zagazowanych oraz za pomocą scen przywołujących konkretne wydarzenia z Domu Sierot w warszawskim getcie. Widzimy rozmowy Korczaka z innymi pracownikami, spotkania z podopiecznymi, zaręczyny Esterki i Felka czy wreszcie dramatyczną decyzję lekarza o zabiciu najmłodszych dzieci.

Przedstawienie przeznaczone jest dla dzieci i dorosłych, którzy w krótkich scenkach mieli okazję obejrzeć traumatyczne momenty z okresu wojny. To właśnie te chwile okazały się najmocniejszym punktem spektaklu. Chłopiec, grający rolę małego żydowskiego dziecka, który chodził po widowni i zbierał pieniądze do czapeczki, był tak wiarygodny, że naprawdę chciało się wyciągnąć portfel. Muzycy wykonujący żydowskie pieśni wywoływali dreszcze na plecach. Żydzi i Niemcy wchodzący na scenę wprost spomiędzy siedzących widzów budzili zdziwienie. Ale to ostatnia scena wyjazdu Janusza Korczaka razem z dziećmi do Treblinki okazała się najmocniejsza i wywołała łzy wśród widowni. Aktorzy wychodzący z teatralnej sali wprost do oświetlonego na czerwono foyer przypominali idących nie do obozu zagłady, ale wprost do piekła. Ten moment podkreślił przesłanie całego spektaklu i ukazał tragiczny wymiar wojny.

Monika Garbarczyk, Teatralia Śląsk

III Metropolitalna Noc Teatrów

Towarzystwo Opieki nad Oświęcimiem

Karolina Michalik

Ocalić te dzieci… Rzecz o Januszu Korczaku

reżyseria: Mirosław Domin

scenografia: Marek Woźniczka, Sylwia Rauer, Izabela Baranowska

dźwięk, światło: Patryk Szczyrbowski

inspicjent: Łukasz Mitka

asystent inspicjenta: Grzegorz Klukowski

obsada:

Kasia Wolska – Agata Makosz

Janusz Korczak – Mirosław Domin

Stefania Wilczyńska – Agnieszka Woźniczka

Esterka Winogronówna – Marzena Lato

Felek – Łukasz Mitka

Adam Czerniakow – Michał Ledwoń

Izaak – Łukasz Binkowski

Rachela – Magdalena Wróblewska

Beniamin – Sylwia Rauer

Matka – Lucyna Stasiowska

Rita – Ewa Majchrzak

Mendel – Paweł Plaszczyk

Semi – Karolina Nowak

Abramek – Adrian Chomski

Felunia – Julia Markiewicz

Samuel – Tomasz Janowski

Chłopiec I – Piotr Janowski

Chłopiec II – Patryk Wołoszczuk

Chłopiec III – Dawid Krzysztofiak

Hania – Martyna Lazar

Dziecko-skrzypek – Irma Mercik

Chłopak Hitlerjugen – Dariusz Kudełko

SS-man I – Tomasz Stasikowski

Gestapowiec – Adam Kulesza

Policjant żydowski – Antoniusz Wawrzuta

Żydzi z getta – Barbara Kłusek, Amadeusz Labuda, Anna Derkowska, Rafał Grzywocz

oraz uczniowie Szkoły Podstawowej nr 1 im. Mikołaja Kopernika i Szkoły Podstawowej nr 5 w Siemianowicach Śląskich

premiera: 18 maja 2012 roku