Juan Dominguez Rojo z „Clean Room” na festiwalu C/U

Juan Dominguez Rojo z „Clean Room” na festiwalu C/U

suto zastawione stoły

nadwiślańskie krajobrazy

struktura telewizyjnego serialu

trzy wieczory, sześć epizodów

23,25 i 27 września – bilet łączony na trzy wieczory 50 zł

23 września 2013 godz. 19.00 czas trwania: 90 minut Teatr Studio – Foyer

25 września 2013 godz. 20.30 czas trwania: 90 minut Teatr Studio – Foyer

27 września 2013 godz. 19.00 czas trwania: 90 minut Teatr Studio – Foyer

Stwierdzenie, że telewizja znacząco wpływa na postrzeganie i doświadczanie rzeczywistości zakrawa dzisiaj na banał – telewizyjna fikcja stała się aktywną częścią naszego bycia w świecie. Juan Domínguez Rojo proponuje widzom spektakl stworzony w oparciu o logikę telewizyjną: struktura Clean Room odpowiada strukturze telewizyjnego serialu, a reżyser zaprasza widzów na sześć pierwszych odcinków właśnie rozpoczynającego się sezonu. Podczas każdego z trzech wieczorów obejrzymy po dwa epizody. Widz zaproszony jest do uczestnictwa we wszystkich trzech spotkaniach – niemożliwe jest dołączenie do projektu w trakcie jego trwania. Rozwój fabularny przedsięwzięcia zakłada częste zmiany planów. Stworzą je m.in. nadwiślańskie krajobrazy, suto zastawione stoły.

W Clean Room, przez wykorzystanie telewizyjnych strategii narracyjnych do budowania akcji teatralnej, zmienia parametry klasycznego performansu. Wydarzenie na żywo podlega czasowym i przestrzennym ograniczeniom, które nie obowiązują w wirtualnej przestrzeni telewizora. Telewizja wypracowała własne, specyficzne sposoby na pobudzanie i przywiązywanie do siebie widza. W Clean Room wykorzystane zostaną niektóre z nich, takie jak odcinkowość, rozciąganie wątków w czasie, budowanie napięcia pomiędzy powtórzeniem a wprowadzaniem nowych elementów, stymulacja oczekiwań czy wytwarzanie potrzeby lojalności u odbiorcy wyrażanej w postaci cyklicznego wracania przed ekran.

Juan Domínguez Rojo (1964) to multidyscyplinarny twórca: reżyser teatralny, performer, choreograf, informatyk–programista. Postrzega teatr jako przestrzeń komunikacji, w której opozycja między fikcją i rzeczywistością jest kwestią wzajemnej umowy.