Finał święta tańca (String Quartets)

Finał święta tańca (String Quartets)

IX Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca Zawirowania dobiegł końca. Na finał zaplanowano spektakl String Quartets czeskiego zespołu ProART, rzecz inspirowaną dziełami muzycznymi i literackimi XIX i XX wieku.

Twórcą spektaklu String Quartets jest (występujący w nim również jako tancerz) Martin Dvořák. Spektakl to synteza kilku elementów: Sonaty Kreutzerowskiej A-dur Ludwiga van Beethovena, skandalizującej książki Lwa Tołstoja o tym samym tytule, napisanej pod wpływem tegoż utworu, kolejnego dzieła muzycznego – Sonaty kreutzerowskiej Leoša Janáčka, a także burzliwego życia samego kompozytora.

Bardzo uboga scenografia, niewiele świateł, trzy tancerki i dwóch tancerzy w stonowanych kostiumach. Za to historia niezwykle intrygująca. Leoš Janáček, główny bohater, przeżywa burzliwy romans z mężatką. Sytuację możemy obserwować również z perspektywy zdradzanej żony, jej bolesnych doświadczeń, cierpienia, którego Janáček jej przysparza, ale też cierpliwości i miłości wobec niego. Choreografii przez cały czas towarzyszy muzyka (dominują instrumenty smyczkowe), przejmująca, momentami bardzo zmienna.

Tancerze ProART posługiwali się techniką tańca współczesnego. Dało się zobaczyć wiele bardzo ładnych duetów – np. w ostatnim z nich tancerze wykorzystywali rozciągliwe bluzki, symbolizujące ich wzajemne, nierozerwalne połączenie. Innym razem sięgnęli po gumkę, którą (czasem w bardzo skomplikowany sposób) owijali wokół ciał partnerów, by za chwilę wydostać ich z tej „niewoli”.

Technika tancerzy nie była przy tym zachwycająca – wprawdzie wszystko (wiele zejść przez stopę, obroty na kolanie, skoki, płaskie kroki) wykonano poprawnie, ale całokształt nie budził podziwu. Bardzo ważna dla teatru tańca treść mówiona nie była dokładnie zrozumiała – wydawało się, że tancerze nie władają dobrze językiem angielskim.

Poza tym tancerz na scenie nie może po prostu stać. Musi pokazywać, że stoi. Każdy moment – czy to ruchu, zwykłego stania, czy statycznej pozy – musi być zaprezentowany, odegrany, dopracowany od stóp aż po czubek głowy. Tego wieczoru nie zawsze tę ekspresję było widać. Należy przy tym docenić choreografa – dało się zaobserwować jego dobrą technikę, dopracowaną choreografię i ruchy, które wydawały się dla niego bardzo naturalne. Dvořák wybijał się wśród tancerzy, skutecznie przyciągał uwagę i wzrok.

String Quartets to zatem niezwykle ciekawy pomysł, piękna i zaskakująca muzyka, ciekawe rozwiązania choreograficzne (szczególnie te rozpisane na duety). Jako całość nie wzbudza jednak wielkich emocji.

Emilia Cholewicka, Teatralia Warszawa
Internetowy Magazyn „Teatralia”, Dodatek festiwalowy do numeru 66/2013

IX Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańców Zawirowania 2013

ProART

String Quartets

choreografia: Martin Dvořák, Isira Makuloluwe

taniec: Irene Bauer, Martin Dvořák, Alena Pajasová, Mirka Prokešová and Robin Sobek

muzyka: Leoš Janáček (Kreutzer Sonata i Intimate Letters), Miloslav Ištvan (1951)

kostiumy: Jindra Rychlá and Martin Dvořák

światło: Martin Dvořák, Isira Makuloluwe, Roman Jajčík

Emilia Cholewicka – absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej  w Warszawie, studentka kulturoznawstwa.