Filmowa rzeczywistość w teatrze (Zagraj to jeszcze raz, Sam)

Filmowa rzeczywistość w teatrze (Zagraj to jeszcze raz, Sam)

Nazwisko Woodego Allena rozpoznawane jest niemal przez wszystkich. Nie każdy wie jednak, że ten mistrz komedii ma na swoim koncie nie tylko scenariusze filmowe, lecz także sztuki teatralne. Jedną z nich postanowił wystawić na swoich deskach Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu.

Reżyserią zajął się aktor szczecińskiego Teatru Współczesnego, Arkadiusz Buszko, który w niecodziennej dla siebie roli radzi sobie całkiem dobrze. Nie jest to jednak jego debiut po drugiej stronie rampy teatralnej ani pierwsze zetknięcie się z opolskim teatrem, gdyż gościnnie gra tutaj w jednym spektaklu, co zapewne pomogło mu w pracy z aktorami.

Główny bohater sztuki to trzydziestokilkuletni Allan, krytyk filmowy, alter ego Woody’ego Allena – zakompleksiony, neurotyczny hipochondryk, który w momencie rozpoczęcia akcji  jest świeżo po rozwodzie. Allan znajduje się w trudnym momencie życia,  gdyż zdaje sobie sprawę z tego, że sam nigdy już nie odnajdzie prawdziwej miłości. Jedynym wsparciem w jego walce z trudnościami dnia codziennego są Dick oraz jego żona Linda, w której, jak się potem okazuje, główny bohater od wielu lat jest zakochany.

Opolscy aktorzy bardzo dobrze radzą sobie z pełnokrwistymi postaciami. W rolę Allana wciela się Jędrzej Wielecki. Widać, że młody aktor odnajduje się w kreacji przytłoczonego życiem mężczyzny. Zachwyt wzbudza także Katarzyna Osipuk. Jej Linda to   zagubiona kobieta, która nie do końca jest szczęśliwa w małżeństwie z Dickiem. Na pochwałę zasługują również, wcielające się w kilka postaci (ogromny podziw za szybkość zmiany kostiumów!), Monika Stanek (między innymi fenomenalna rola przebojowej byłej żony Allana) oraz Magdalena Maścianica. Ciekawą postacią jest Humphrey Bogart (Leszek Malec), który pojawia się w momentach największych rozterek i dylematów głównego bohatera. Jako amant filmowy doradza mu w kwestiach zarówno uczuciowych, jak i życiowych.

Scenografia Marka Brauna nawiązuje do filmu. Na środku sceny usytuowany jest podest z krzesełkiem reżyserskim, na którym siedzi główny bohater. Na podeście tym porusza się cały spektakl. Allan schodzi z niego dopiero pod koniec, co symbolizuje przejście ze świata filmowego do rzeczywistości. Związek głównego bohatera z „dziesiątą muzą” podkreślają reflektory skierowane na niego oraz ekran, na którym wyświetlane są fragmenty Casablanci i inne filmowe wizualizacje. Kostiumy aktorów oddają rzeczywistość lat 80-tych, w których toczy się akcja przedstawienia.

Sztuka Woodego Allena to błyskotliwa komedia, która rozweseli każdego. Jej dynamiczność sprawia, że nie ma chwili, w której widz czuje się znudzony akcją na scenie. Dobra gra aktorska młodego zespołu jest dużym atutem spektaklu i wprowadza odrobinę świeżości na opolską scenę. Najnowsza premiera opolskiego teatru to zdecydowanie idealna propozycja na długie jesienno-zimowe wieczory.

 

Julia Lewandowska, Teatralia Trójmiasto

Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 261/2018

 

Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu

Zagraj to jeszcze raz, Sam

 

reżyseria i choreografia: Arkadiusz Buszko

scenografia: Marek Braun

muzyka: Tomasz Lewandowski

obsada: Magdalena Maścianica, Katarzyna Osipuk, Monika Stanek, Leszek Malec, Jędrzej Wielecki, Robert Zawadzki.

premiera: 7 września 2018

fot. Piotr Nykowski

Julia Lewandowska- rocznik ’94. Absolwentka teatrologii oraz zarządzania kulturą na Uniwersytecie Gdańskim. Od wielu lat pracuje przy organizacji wydarzeń o charakterze kulturalnym, w Trójmieście i nie tylko. Sympatią do teatru zapałała, gdy miała trzy lata. W wolnych chwilach praktykuje, tzw. „turystykę teatralną”.  Gdy nie jest w teatrze, nadrabia filmowe zaległości lub spotyka się ze znajomymi.