Dziecięcą wyobraźnią malowane (Babcia na jabłoni)

Dziecięcą wyobraźnią malowane (Babcia na jabłoni)

Babcia na jabłoni to udana premiera zamykająca sezon teatralny 2017/2018 w Teatrze Lalek we Wrocławiu. W tym niespełna dwugodzinnym spektaklu zarówno rodzice, dzieci, jak i dziadkowie mogą znaleźć coś dla siebie. Przedstawienie na motywach książki Miry Lobe to opowieść o tym, jak znaczącą rolę w życiu dziecka odgrywa babcia – czy to prawdziwa, czy wyimaginowana. Wojciech Zimiński w swojej adaptacji pozostaje wierny oryginałowi, zmieniając tylko drobne elementy. Głównym bohaterem spektaklu jest Antek (Agata Cejba), nieszczęśliwy chłopiec, który w przeciwieństwie do swoich rówieśników nie ma babci. Już w pierwszej scenie, gdy cała rodzina – mama, tata, siostra, brat i pies – zasiada do obiadu, Antek uskarża się, że chciałby aby siedziała tu z nimi jeszcze jedna osoba, seniorka. Taka, która kupowałaby mu bilety na karuzelę, opowiadała historie czy zabierała na lody. To dziecięce pragnienie realizuje się dzięki fantazji chłopca, który wymyśla sobie babcię. Cała akcja przenosi się więc z zacisza domowego w świat imaginacji Antka. Pozbawiona wad staruszka mieszka na jabłoni i zawsze ma moc atrakcji dla swojego wnuka.

Pierwsza część spektaklu wypełniona jest bajkową scenografią autorstwa Weroniki Karwowskiej. Za plecami bohaterów, na szerokość sceny, rozpościera się korona pięknie zieleniącego się drzewa. Bujna wyobraźnia chłopca i wspaniałe rysunkowe efekty sprawiają, że gałęzie jabłoni zmieniają się w mgnieniu oka w niezwykłe, różnokolorowe światy. Przesuwające się tła i ruchoma scenografia, wzorowana na dziecięcych malunkach, przenoszą nas z jednego krańca fantazji Antka na drugi. Na pierwszą wyprawę wyimaginowana babcia zabiera chłopca do wesołego miasteczka. Po chwili obserwowania szaleńczej jazdy na karuzeli, oglądamy, jak Antek i jego towarzyszka zabaw galopują na mustangach przez prerię. Gdy się zatrzymują, ich oaza, którą jest jabłoń, przeobraża się we wzburzone morze, gdzie muszą pojedynkować się z piratami. To jedna z bardziej dynamicznych części spektaklu. Zmieniające się barwne rysunki angażują uwagę dzieci, pozwalają im oswoić się ze światem wyobraźni głównego bohatera.

Jarosław Kilian, reżyser spektaklu, w jego pierwszej części stawia przede wszystkim na element zabawy, zaznajomienie młodego widza z historią. Dopiero w drugiej części rozwija opowieść i wprowadza element dydaktyczny. Twórca Babci na jabłoni tak konstruuje narrację, aby pokazać, jak ważna w życiu młodego człowieka jest rzeczywista babcia. Nie ta fantastyczna, tylko taka, która nauczy go odpowiedzialności i szacunku do starszych. Zbieg okoliczności sprawia, że do domu w najbliższym sąsiedztwie chłopca wprowadza się starsza pani Fink, która dla Antka staje się z czasem prawdziwą babcią. Samotna kobieta pokazuje bohaterowi że zabawę możemy odnaleźć także w codziennych czynnościach, na przykład przy robieniu obiadu. Uczy go również odpowiedzialności za drugą istotę poprzez wspólną opiekę nad zwierzętami.

Cały spektakl ma dobrze rozplanowaną dydaktyczną narrację. Składa się z licznych poziomów, które odbiorca może dekodować i rozbierać na czynniki pierwsze. Młodszy widz otrzymuje cenną lekcję, podczas której dowiaduje się, jaką wartością jest rodzina. Uczy się, że wyimaginowane postaci nie zastąpią nam bliskich. To również spektakl, który daje rodzicom punkt wyjścia do rozmawiania z dziećmi o braku dziadków w ich życiu.

Agata Iżykowska, Teatralia Wrocław

Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 259/2018

5. Przegląd Nowego Teatru dla Dzieci

Teatr Lalek we Wrocławiu

Babcia na jabłoni

na podstawie Babci na jabłoni Miry Lobe

tłumaczenie: Maria Kurecka
adaptacja: Wojciech Zimiński
reżyseria: Jarosław Kilian
scenografia, kostiumy, lalki: Weronika Karwowska
projekcje: Zoom Media
muzyka: Krzesimir Dębski
muzyka na żywo: Bartek Miarka (gitary), Michał Bocek (perkusja)
udźwiękowienie: Robert Maniak
przygotowanie wokalne: Katarzyna Mirowska
realizacja światła: Michał Kałużny
asystentka reżysera: Marta Kurowska
asystentka scenografki: Ewelina Guzewicz

obsada:
Agata Cejba (gościnnie), Kamila Chruściel, Jolanta Góralczyk, Marek Koziarczyk, Konrad Kujawski, Aleksandra Mazoń, Edyta Skarżyńska, Marek Tatko

fot. materiały teatru

Agata Iżykowska – doktorantka na Uniwersytecie Wrocławskim. Uczy dzieci, że czytanie literatury klasycznej jest fajne. Uwielbia brytyjski teatr, szczególnie średniowieczną i współczesną dramaturgię. Nie lubi zabijania zwierząt w imię sztuki.