Dusza przewrotna (Dusza Rogata a Przepastna)

Dusza przewrotna (Dusza Rogata a Przepastna)

Co się stanie, jeśli zapomnimy o wspólnotach narodowych i wrócimy do rozróżniania świata według grup etnicznych? Wnioskuję, że będzie łatwiej. Szczególnie nam, Słowianom. Godzinna podróż szlakiem zawiłej przeszłości pokazuje, że to, co odległe może stać się na powrót bliskie. Gdzieś pomiędzy nami kryje się odpowiedź na zagadkę: czym jest Słowiańska Dusza?

Rusłanowi Polańskiemu razem z dwójką aktorów-solistów: Piotrem Borowcem i Zbigniewem Kozłowskim w podziemiach Kanoniczej 1 udało się odpowiedzieć na wspomnianą zagadkę, ale też stworzyć klimat, do którego chce się wracać. Spektakl Dusza Rogata a Przepastna to nie tylko dobrze zaśpiewane przez ładnie ubranych panów piosenki. Soliści mają na sobie ludowe polskie i rosyjskie stroje. Nie można jednak powiedzieć, że wcielają się w konkretne postaci, są raczej reprezentantami ogółu. I również widownię traktują jako przedstawicieli pewnej społeczności – Słowian. Aktorzy zapraszają nas do wspólnej podróży, zabawy. Kiedy na scenie zapada cisza, widzowie zaczynają śpiewać. Wspaniałym dopełnieniem powyższego obrazu jest grana na żywo muzyka. Gitara, akordeon i kontrabas potrafią oczarować, ale i rozruszać widownię w zimnej piwnicy.

Kolejne utwory przeplatają się z gagami, które bawią, ale też pouczają: „Dzień dobry Państwu! Dzień dobry Państwo!” – za pomocą gry słownej aktorzy z pokazują, jak łatwo można zmienić sens wypowiedzi czy grono odbiorców. Zadaniem recitalu jest przybliżenie nam podobieństw pomiędzy duszą rosyjską i polską. Wszystko dzieje się na neutralnym gruncie – bez polityki (nie licząc zabawnej kłótni o brzozę smoleńską). To, co nas łączy jest tym, co najprostsze i codzienne: miłość, nadzieja, przyjaźń. Na szczęście nie przez cały czas ze sceny uderzają patetyczne emocje. Sporo śpiewa się o wódce, winie, ogórkach kiszonych i o dobrej zabawie. Rzeczy najbardziej pociągające, często ukrywają się pod przykrywką banałów. Ta urokliwa, nieco idylliczna kraina, która zostaje wymalowana słowami piosenek, znajduje się gdzieś pomiędzy „tu i teraz” a czasem nieokreślonym.

Siedziba Teatru Niezależnego staje się wehikułem czasu, który zabiera nas do świata sprawiającego wrażenie odległego, co nie znaczy, że niewyobrażalnego. Czym jest więc dusza polska, a czym rosyjska? Z pewnością łatwiej mówić o nich, jako o jednej – przekornej, walecznej, odważnej. Szkoda tylko, że w obliczu dzisiejszej polityki to wszystko wypada jakoś gorzko i smutno. „Ale może już za dzień za dwa, za noc, za trzy, choć nie dziś…”.

Monika Siara, Teatralia Kraków
Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 109/2014

8. Letni Festiwal Teatrów Nieinstytucjonalnych STEN 15-31 sierpnia 2014

Dusza Rogata a Przepastna

reżyseria: Rusłan Polański

opracowanie muzyczne: Jerzy Kluzowicz

wykonanie: Piotr Borowiec, Zbigniew Kozłowski

muzycy: Andrzej Włodarz, Miłosz Skwirut, Jakub Piechnik