Choć biały, to klaun (Biały klaun)

Choć biały, to klaun (Biały klaun)

Jak opisać komuś coś, czego ta druga osoba nigdy nie widziała? Czy w ogóle jest to możliwe? Biały klaun to historia chłopca, który nie rozróżnia kolorów. Jednak ten problem jest tylko pretekstem do ukazania różnorodności otaczającego świata. Damira Miloš nie tylko przedstawia dzieciom świat bajki, ale – może przede wszystkim – ukazuje im nowy punkt widzenia tego, co oczywiste. Na pierwszy plan wysuwa się tu problem inności – a co za tym idzie, niezrozumienia otoczenia i poczucia braku akceptacji, której powodem jest nieumiejętność postrzegania świata w taki sposób, jak robią to inni.

Przede wszystkim spektakl jest bardzo energicznym obrazem, który łączy w sobie tradycyjną scenografię z nowoczesnymi elementami wizualnymi. Widać to przede wszystkim w żywych, pełnych energii fragmentach scenografii, która stanowi zdecydowany atut spektaklu. Przede wszystkim jest ona bardzo dynamiczna: przemieszcza się wraz z aktorami, a w każdej scenie nowy element powstaje ze starego (na przykład łóżko Białego Klauna, które nagle wysuwane jest ze ściany).

Reżyser Białego klauna – Ewa Piotrowska, skoncentrowała uwagę widza na całej historii, tym samym równomiernie rozkładając akcenty spektaklu (żadna scena nie była wyróżniona – nie stała się centrum akcji). Zabieg ten spowodował jednak rozmycie fabuły, która w pewnych momentach zdawała się za bardzo rozciągnięta w czasie. Muzyka pojawiająca się w spektaklu była zarówno tłem, jak i ornamentem scen. Jej brzmienie przez cały czas trwania przedstawienia było świetnym rozwiązaniem, które wprowadziło widza w niecodzienny świat białego klauna. Delikatna, momentami nostalgiczna – świetnie ukazywała to, co główny bohater skrywał w swoim wnętrzu.

Sam spektakl okazał się świetną, zapadającą w pamięć historią. Jego twórcy skutecznie otwierają widzów na różnorodność świata.

Katarzyna Prędotka, Teatralia Kielce
Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 146 / 2015

 

Teatr Lalki i Aktora „Kubuś”

Damir Miloš

Biały klaun

przekład: Barbara Kramar

adaptacja: Aneta Wróbel

reżyseria: Ewa Piotrowska

scenografia: Ewa Woźniak i Aleksander Janas

muzyka: Wojciech Błażejczyk

obsada: Magdalena Daniel, Błażej Twarowski, Zdzisław Reczyński, Małgorzata Sielska, Mikołaj Biernacki, Jolanta Kęćko, Andrzej Matysiak, Agata Sobota

premiera: 30 maja 2015

fot. Bartek Warzecha