Czar ponadczasowych wartości (Kopciuszek)

Czar ponadczasowych wartości (Kopciuszek)

Opowieść o Kopciuszku w przestrzeni Opery Wrocławskiej jest lekcją wybaczania, idealistyczną historią o dziewczynie, która dobrocią serca pragnie ulepszyć otaczający ją świat. Wyrazisty przekaz o wyższości szlachetnych wartości zyskuje efektowną, operową otoczkę – perypetiom stereotypowych bohaterów towarzyszy piękna warstwa wokalna i muzyczna skomponowana przez włoskiego kompozytora. Twórcy spektaklu budują na scenie wyjątkową atmosferę – wprowadzają innowacyjne, zabawne sekwencje, wzbogacają fabułę o nowe elementy, a scenografii nadają nowoczesny wydźwięk.

Spektakl w reżyserii Iriny Brook powstał w oparciu o dzieło Gioacchina Rossiniego – uniwersalne libretto pozwala na udane manewrowanie współczesnymi zabiegami przy jednoczesnym zachowaniu ponadczasowego morału. Przedstawienie opowiada o losach młodej dziewczyny – Angioliny (w roli Kopciuszka Aleksandra Opała), pracującej u swojego ojczyma w barze. Ten jest materialistą, oszustem i zagorzałym miłośnikiem piłki nożnej, a jego dwie córki z poprzedniego związku to egocentryczne oraz zepsute panny na wydaniu. Kiedy pojawia się informacja, że książę szuka żony, obie kobiety oddają się przygotowaniom, by uwieść bogacza. Twórcy nie zmieniają fabuły – wprowadzają jednak drobne szczegóły, mające na celu subtelne zaktualizowanie historii o pięknej i dobrej dziewczynie, w której zakochuje się dziedzic królewskiego tronu.

Kopciuszek składa się z dwóch aktów, a rozszerzenie akcji o zabawne scenki, odgrywające się po zasunięciu kurtyny, pozwala na niemal niezauważalne i częste zmiany scenografii. W drugiej części oczom widzów ukazuje się minimalistycznie zaaranżowana przestrzeń, przywodząca na myśl galerię sztuki współczesnej. Nawiązanie do klasycznej baśni odbiorca może odnaleźć w formie ogromnych pantofelków, będących dekoracjami sceny. Twórcy decydują się także na zastosowanie projekcji multimedialnych oraz wykorzystanie nowoczesnych kostiumów. Przerysowane kreacje postaci sprawiają, że różnica między bohaterami przedstawienia i ich systemami wartości jest wyraźnie podkreślona.

Historia dobrze się kończy – książę zakochuje się w Angiolinie. Przyszła królowa wykazuje się szlachetnym kodeksem moralnym, ponieważ wspaniałomyślnie wybacza rodzinie okrutne występki. Reżyserka – Irina Brook –  pragnie przez kreację Kopciuszka przypomnieć, że w dzisiejszym świecie także musi istnieć dobro, a w obowiązującym systemie musi się znaleźć miejsce na etykę.

Zabawne perypetie, nowatorskie rozwiązania i dobre wokale aktorów czynią inscenizację lekką oraz przyjemną w odbiorze. To nie odejmuje spektaklowi jednak głębi – Kopciuszek opowiada w subtelny sposób o tym, co ważne, i pozwala mieć nadzieję, że nie tylko w bajkach dobro zwycięża zło.

 

Angelika Szubert, Teatralia Wrocław

Internetowy Magazyn "Teatralia", numer 203/2017

 

Opera Wrocławska

we współpracy z Theatre des Champs-Elysees

Kopciuszek

Gioacchino Rossini

reżyseria i inscenizacja: Irina Brook

dyrygent: Matteo Pagliari

scenografia: Noelle Ginefri Corbel

kostiumy: Anna Sekuła

reżyseria świateł: Grzegorz Barczewski

choreografia: Martin Buczko

projekcje multimedialne: Janusz Bilicki

obsada: Aleksandra Opała, Leonardo Ferrando, Tomasz Rak, Jacek Jaskuła, Maria Rozynek-Banaszak, Barbara Bagińska, Artur Janda oraz Chór i Orkiestra Opery Wrocławskiej

premiera: 28 kwietnia 2017

fot. Marek Grotowski

Angelika Szubert – absolwentka historii sztuki i dziennikarstwa. Estetka, miłośniczka surrealizmu i teatru dramatycznego.