Rzeczywistość językiem ciała
Słowo ma olbrzymią potęgę. Twórcy II Festiwalu Premier Atelier Polskiego Teatru Tańca pokazują, że nie jest ono jednak niezastąpione. Nie ma go u Pawła Malickiego, nie ma u Agnieszki Błachy. U Pauliny Wycichowskiej jest ograniczone do minimum, zdeformowane. W ich spektaklach nie ma dosłowności, aż gęsto natomiast od symboliki i ukrytych znaczeń. Nieobecność słowa zrównoważona jest mową ciała - świetnymi choreografiami i grą aktorską, ale i znaczącą obecnością innych elementów.
W "of(f)love" Pauliny Wycichowskiej taką rekompensatą dla słowa jest muzyka. W utworze Veldhuisa "The Garden of love" zremiksowanemu wierszowi Blake'a towarzyszy na żywo saksofon Doroty Samsel. Muzyka wprowadza życie do ogrodu. Dość abstrakcyjnie, ale niezwykle obrazowo przedstawia relacje między bohaterami, często skrajne uczucia. Z jednej strony - widzimy namiętność, rywalizację, potrzebę bliskości. Dominuje jednak obojętność, rozmijanie się, gra pozorów. Stąd w choreografii powtarzają się wciąż pewne symbole, gesty, jest "przechodzona". Dopełnieniem jest obraz, który obserwujemy na niewielkim ekranie. W zależności od stanu, w jakim znajdują się postaci, są to albo sielskie zdjęcia kwiatów czy owoców, albo film ukazujący plac w centrum miasta, który co chwilę ktoś w pośpiechu przemierza. Społeczność ogrodu tworzy sześć osób - trzy kobiety i trzech mężczyzn. Wyraźnie przeciwstawieni są między sobą za pomocą kostiumów - mężczyźni mają na sobie jednakowe białe uniformy, kobiety - czarne kostiumy, różniące się jednak od siebie motywem geometrycznym. W czarno-białej tonacji jest też podłoga i ściany, które przy tak minimalistycznej scenografii, a właściwie jej braku - stanowią ważny element. Ukazują pusty świat, w którym tak trudno odnaleźć miłość...
"of(f)love"
fot. M. Skrycki
Kluczem do interpretacji "3x3" Agnieszki Błachy jest sięgnięcie głębiej, do artystycznych inspiracji, którymi są obrazy Malczewskiego. Jest to przydatne tym bardziej, że swoich bohaterek nie nazywa po imieniu. Jednak pewna dwoistość ich natury sugeruje odwołanie do nierealnych, mitycznych wręcz stworzeń. Owe trzy kobiety - trzy bestie, wykreowane są zgodnie z tą symboliką. Mamy więc przed sobą Chimerę, Meduzę i Thanatos - piękne i zmysłowe, a równocześnie tajemnicze, groźne. Wyrazem tej sprzeczności są świetne kostiumy Zofii Jakubiec (to także jedna z występujących w tej sztuce tancerek). W pełnym pasji tańcu podkreślają urok kobiet, a zakrywając je krwisto czerwoną szatą, odkrywają drapieżność i nieczułość. Od momentu, gdy zeszły ze swych postumentów, wywróciły świat do góry nogami, demaskując mroczną stronę kobiecej duszy.
Najbardziej ascetyczny w swej formie, a zarazem najbardziej szczery, naturalny i poruszający jest "Mat" Pawła Malickiego. To swoisty monodram, solówka tancerza, który swoją obecnością i osobowością wypełnia całą przestrzeń. Muzyka to prosta linia melodyczna, wygrywana przez instrumenty smyczkowe, głównie wiolonczelę. Transowa, niepokojąca. Jedynym elementem scenografii jest ustawiona pośrodku sceny wieża. Kostium, z początku szary, sugerujący przeciętność bohatera, z czasem ogranicza się do przepaski na biodrach. Z drugiej strony - emocje, od których aż wrze, zdają się rządzić bohaterem. Oddając się komuś lub czemuś, dając się ponieść uczuciom - zatraca siebie. I choć upada i powstaje - ślepe przywiązanie okazuje się silniejsze. Szach... A może jednak jest wyjście z tej sytuacji? Walczy zacięcie, ale ostatecznie zastyga w pozycji przywołującej na myśl Chrystusa na krzyżu. Oddał się całkowicie. To już koniec. Mat...
Atelier - scenę poszukiwań i debiutów tworzą ludzie wrażliwi i otwarci na wszelkie formy sztuki. Posługując się uniwersalnym językiem zwracają uwagę na to, co samemu czasem trudno dostrzec. Czy skorzystamy z szansy i jak ten przekaz odczytamy - zależy od nas.
Agnieszka Misiewicz
Teatralia Poznań
24 lutego 2009
Polski Teatr Tańca w Poznaniu
"of(F)love"
choreografia: Paulina Wycichowska
muzyka: Jacob Ter Veldhuis, Elżbieta Sikora, Giacinto Scelsi, De - Phazz
scenografia i kostiumy: Adriana Cygankiewicz
saksofon na żywo: Dorota Samsel
taniec i współkreacja: Adriana Cygankiewicz, Anna Marek, Katarzyna Kulmińska, Piotr Chudzicki, Bartłomiej Raźnikiewicz, Mikołaj Dolata
premiera: 21 lutego 2009r.
"3X3"
choreografia: Agnieszka Błacha
konsultacja reżyserska: Marek Brychcy
muzyka: Dj. Shadow (Josh Davis), Hollyfuck LP, Digitalism, Michalel Mayer
kostiumy: Zofia Jakubiec
obsada: Karina Adamczak-Kasprzak, Katarzyna Kowalska, Zofia Jakubiec, Mariola Hendrykowska
premiera: 20 lutego 2009r.
"Mat"
choreografia i wykonanie: Paweł Malicki
muzyka: Yann Tiersen, Blutech, Haug Halvor
scenografia: Ewa Mróz
kostiumy: Paweł Malicki
premiera: 20 lutego 2009 r.
II Festiwal Premier Atelier Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu