"Zmierzch" nowym świtem Teatru Studyjnego
Kolejny sezon twórczej działalności Teatru Studyjnego rozpoczął się premierą "Zmierzchu". IV rok Filmówki został przygarnięty przez Mariusza Grzegorzka i już ów fakt zapowiada całkiem niezły początek. Grzegorzek nie tylko po raz kolejny udowodnia, że sam jest świetnym reżyserem, ale dzięki temu, że już wcześniej poznał młodych aktorów, potrafi wydobyć ich największe zalety.
Opierając się na opisie spektaklu, przygotowanym przez Teatr Studyjny, można wywnioskować, że powodem konfliktu między ojcem i jego synami jest znalezienie sobie przez tego pierwszego młodej kochanki. Tymczasem oglądając przedstawienie, można odnieść wrażenie, że spór toczy się raczej o pieniądze niż o uczucia.
"Zmierzch"
Głównym jednak tematem utworu jest ukazanie fragmentu życia Żydów mieszkających w rosyjskim miasteczku - Odessie. Cała rodzina Krzyków na przekór ojcu stara się zeswatać najmłodszą córkę - Wierę z bogatym kupcem Bojarskim. Stary Mendel nie chce się na to zgodzić, ponieważ nie w smak mu jest dawać swojej córce posag. Wszak ma już inne plany dotyczące swojego majątku: chce kupić sad w Besarabii i zamieszkać tam ze swoją kochanką. Synowie, wbrew swojej kulturze, postanawiają pozbawić ojca władzy nad gospodarstwem i zająć jego miejsce. I choć ich działania nie odnoszą pożądanego skutku, to okazują się być oni większymi tyranami niż stary Mendel.
"Zmierzch" to sztuka wymagająca dużego zespołu aktorskiego, jednak Grzegorzek, mając do dyspozycji jedynie jeden rocznik studentów filmówki, zmuszony był przypisać niektórym aktorom więcej ról. Niestety reżyserowi nie udało się zrealizować do końca swojego zamierzenia. Bez znajomości tekstu trudno zorientować się, kiedy następuje zmiana ról u któregoś z aktorów. Niektóre sceny są ponadto nadmiernie wydłużane, przez co spektakl momentami staje się po prostu nudny. Rekompensuje to jednak niesamowity nastrój spektaklu, który stworzył Grzegorzek. Całą sztukę zdominowała czarno-szara kolorystyka, złamana jedynie wyrazistą czerwienią w scenie bójki synów z ojcem.
"Zmierzch"
plakat do spektaklu
Zdecydowane wyróżnienie należy się reżyserowi światła oraz dźwiękowcowi, których efekty pracy bez wątpienia stanowią osobne dzieło sztuki. Światło i dźwięk doskonale zharmonizowane z rozwojem akcji stanowią jej dopełnienie.
Na uznanie zasługuje też zdolność Grzegorzka do nadawania wielu znaczeń jak najmniejszej ilości rekwizytom. Mogliśmy się o tym już przekonać oglądając jego "Makbeta" w łódzkim Teatrze im. Stefana Jaracza. W "Zmierzchu" scenografię głównie stanowiły stoły, które w zależności od ustawienia przenosiły nas w inne miejsce.
Jednak tym, co najważniejsze w spektaklach dyplomowych, nie są popisy reżysera, ale gra aktorska. Studenci udowodnili, że mimo swojego młodego wieku potrafią stworzyć bardzo dojrzałe kreacje. Niemałe trudności może sprawić próba wyróżnienia najlepszych ról, gdyż wszyscy, nawet ci krócej przebywający na scenie, pokazali swój talent. Wyjątkowo dobrze zaprezentował się Marek Nędza, grający młodszego z synów Mendla.
Przed młodymi aktorami bardzo trudne zadanie podtrzymania wysokiego poziomu zapoczątkowanego przez poprzedni IV rok filmówki. "Zmierzch" sprawia, że możemy się spodziewać nie tylko realizacji tego zadania, ale i podniesienia poprzeczki przed następnymi rocznikami. I tego im życzymy.
Magdalena Mirecka
Monika Wiktorska
Teatralia Łódź
9 listopada 2009
Teatr Studyjny w Łodzi
Izaak Babel
"Zmierzch"
przekład: Jerzy Pomianowski
reżyseria i scenografia: Mariusz Grzegorzek
kostiumy: Kamila Anna Grzybowska (ASP w Krakowie)
reżyseria świateł: Szymon Lenkowski
obsada:
Mendel Krzyk - Andrzej Niemyt
Nechama - Zofia Zoń
Benia Krzyk - Marcin Włodarski
Lowka Krzyk - Marek Nędza
Dwojra/ Riabcow - Agnieszka Żulewska
Arie Lejb - Michał Napiątek
Nikifor/ Urusow - Michał Jaros
Piatirubel - Paweł Poczesny
Potapowna - Iwona Karlicka
Marusia/ Kłasza - Anna Sandwicz
Fomin / Mesje Bojarski - Jan Marcinowski
Madame Popiatnik / Sąsiadka - Małgorzata Kocik
Miron Popiatnik/ Major/ Mitia - Michał Sękiewicz
Ben Zacharia / Potapowna - Iwona Karlicka
premiera: 2 października 2009 r.