Teatr jako schronisko
Teatr im. Stanisława Ignacego Witkiewicza to nuta kultury w miejscowości typowo turystycznej. Absolwenci krakowskiej PWST w ramach uczczenia setnej rocznicy urodzin Witkacego przygotowali premierę "Witkacy-Autoparodia. Niesmaczny góralsko-ceperski skecz Zakopiańczykom (prawdziwym?) poświęcone". I tak się zaczęło...
Historia
Grupa młodych aktorów z krakowskiej szkoły wiedziała, że chce założyć własny teatr i to w takim składzie: Julia Wernio i Andrzej Dziuk oraz przyszli aktorzy: Dorota Ficoń, Karina Krzywicka, Piotr Dąbrowski, Andrzej Jesionek, Krzysztof Łakomik, Krzysztof Najbor i Piotr Sambor. Pierwszy spektakl na podstawie Witkacego - "Pragmatyści" spotkał się z dużym entuzjazmem licznie zgromadzonej publiczności. Na początku zespół działał bez żadnych aktów prawnych. Jedynie wielka pasja, chęć spotkania oraz bunt przeciwko teatrom insytyucjonalnym były spoiwem trzymającym zespół. Zespół, który z czasem zamienił się w profesjonalną grupę aktorów w prawdziwym teatrze. Zakład wodoleczniczy zamieniono we wszechstronne centrum kultury i nadano mu obecną do dzisiaj nazwę - Teatru im. St. I. Witkiewicza.
Idea
Wejście do Teatru im. Witkacego w Zakopanem
Teatr nadał stolicy Tatr nowy wymiar. Zmienił Zakopane z miejsca jedynie turystycznych uciech, wielu lokali i sklepów z pamiątkami, na pełnoprawne miasto kulturalne. Po zdobyciu górskich szczytów można rozgościć się w jedynym takim schronisku, gdzie ogromna gościnność łączy się z wartościami duchowymi. Miejsce kieruje się do dziś zasadą afirmacji człowieka, który jest traktowany tutaj z największymi honorami, jako cenny gość, a nie intruz czy chodzący portfel z pieniędzmi.
Wszystkie te poszukiwania i idee łączą się w osobie patrona teatru: Witkacego - człowieka tak wszechstronnego, że jego talentów starczyłoby dla co najmniej kilkudziesięciu instytucji. Działająca od 1990 roku "Tatrzańska Fundacja Sztuki im. Stanisława Witkiewicza" szuka wciąż na nowo sposobów na przywrócenie dawnej świetności Zakopanemu.
25 lat minęło
Teatr istnieje już od ćwierć wieku i z tej okazji przygotował specjalne obchody urodzin w dniach 24-27 lutego. Był to czas spotkań ze starymi przyjaciółmi teatru (m.in. Leszkiem Mądzikiem czy Tomaszem Stańką), wspomnień dawnych czasów oraz pretekst do zastanowienia się nad przeszłością i przyszłością. Można było zobaczyć więc zarówno powtórkę fragmentów starych przedstawień, jak i prezentację osiągnięć najmłodszych współpracowników z krakowskiej PWST. Dla strudzonego wędrowca było to idealne miejsce na przystanek, gdzie od rana do późnych godzin nocnych mógł się zaznajamiać ze sztuką, zatrzymać, powspominać lub poznawać od początku Teatr, do którego pewnie będzie chciał wrócić jeszcze nie raz.
Karolina Łodygowska
Teatralia Szczecin
15 marca 2010
Bibliografia:
http://www.witkacy.zakopane.pl/historia.php.
25. rocznica istnienia Teatru im. Witkacego w Zakopanem.