Historia pewnej miłości
"Małżeństwo dobra to rzecz, choć nie najłatwiejsza" - prawda stara jak świat. Od wieków ludzie się pobierają, a potem zastanawiają się, po co im to było. Szybko jednak dochodzą do wniosku, że samotność jest jeszcze gorsza i tkwią w swoich związkach, wychwalając zalety i tolerując wady partnerów. Ale czy istnieje recepta na udane małżeństwo?
"Dwa razy tak. Małżeńska opowieść muzyczna"
fot. P. Kubic
Na początku jest "dwa razy tak", czyli przysięga małżeńska składana przez młodą parę i obietnica, że podobna zgodność w podejmowaniu decyzji będzie im towarzyszyć do końca życia. Tak też zaczyna się spektakl Teatru Bagatela. Przedstawienie niezwykłe, gdyż bardziej odśpiewane niż odegrane przez aktorów. Spektakl oparty jest na piosenkach, do których oryginalne teksty napisał Tom Jones, ale oprócz motywów muzycznych zawiera także partie dialogowe, przez co stawia wykonawców przed nie lada wyzwaniem. Aktorzy wychodzą jednak z tego obronną ręką, udowadniając, że radzą sobie zarówno z grą, jak i śpiewem przez półtorej godziny, opowiadając nam muzyczną historię pewnego małżeństwa.
A nie jest to opowieść łatwa. Po weselu zaczyna się nowy etap w życiu młodych, próbują dostosować się do nowych warunków. Na początku żyją głównie miłością, najchętniej w ogóle nie wychodziliby z łóżka. Wkrótce pojawiają się dzieci, a następnie pierwszy poważny kryzys. Mianowicie, po okresie sielanki zaczyna wkradać się rutyna, przestaje się doceniać zalety drugiej osoby, a na plan pierwszy wysuwają się wszystkie przywary, które denerwują i drażnią tak bardzo, że niemożliwym wydaje się fakt, iż przez tak długi okres czasu nie zwracało się na nie uwagi. Obowiązkowo pojawia się romans, próba zakończenia związku i brak zaufania, ale ostatecznie wygrywa wzajemne przywiązanie, nie pozwalając na rozbicie małżeństwa.
"Dwa razy tak. Małżeńska opowieść muzyczna"
fot. P. Kubic
W spektaklu obserwujemy najważniejsze etapy związku aż do późnej starości. Forma jest niezwykle przystępna i zabawna, ale mimo cukierkowej, a czasem wręcz kiczowato melodramatycznej realizacji, można dostrzec głębsze refleksje na temat współczesnych związków. W niezwykle lekki sposób przedstawiona zostaje prawda o nas samych. Możemy odnaleźć ślady własnych zachowań w każdej scenie kłótni. W prawdziwym życiu posługujemy się identycznymi argumentami, powtarzamy wciąż te same schematy. Teksty wyśpiewywanych piosenek pełne są bardzo ciekawych obserwacji, a wszystko to zasługa świetnego tłumaczenia.
Przedstawienie nieco monotonne muzycznie (gdyby nie rewelacyjne teksty trudno byłoby odróżnić od siebie większość piosenek) jest dobrze rozegrane aktorsko. Wykonawcy na szczęście nie ograniczają się do odśpiewania utworów, lecz ciekawie je interpretują, sprawiając, że niemal każdy motyw staje się osobnym spektaklem. Do tego nieprzeładowana scenografia, przedstawiająca małżeńską sypialnię, sprawia, że "Dwa razy tak" to przyjemna rozrywka w sam raz na sobotni wieczór. Dzięki swojemu niewątpliwemu urokowi gwarantuje miłe spędzenie czasu. Zdecydowanie nie dla koneserów sztuki teatralnej. Oni nie lubią takich "życiowych" spektakli.
Martyna Lechman
Teatralia Kraków
18 lutego 2010
Teatr Bagatela w Krakowie
"Dwa razy tak. Małżeńska opowieść muzyczna"
("I DO! I DO! A Musical About Marriage")
teksty piosenek: Tom Jones
tłumaczenie: Antoni Marianowicz i Janusz Minkiewicz
muzyka: Harvey Schmidt
na podstawie The Fourposter Jana de Hartoga
produkcja broadwayowska: David Merrick
reżyseria broadwayowska: Gower Champion
na podstawie "The Fourposter" Jana de Hartoga
reżyseria: Karolina Szymczyk-Majchrzak
scenografia: Joanna Pielat-Rusinkiewicz / Urszula Czernicka
aranżacja i kierownictwo muzyczne: Janusz Butrym
reżyseria światła: Marek Oleniacz
obsada: Kamila Klimczak, Marcin Kobierski
premiera: 3 lipca 2009 r.