Czerwcowe wieczory z tańcem pod gwiazdami
Tegoroczne Letnie Forum Tańca Współczesnego w Lublinie prezentuje grupy pochodzące z Europejskich Stolic Kultury. W Muszli Koncertowej Ogrodu Saskiego spektakle taneczne pokazali Duńczycy, Czesi i Portugalczycy. Zaprezentuje się także gospodarz - Lubelski Teatr Tańca jako reprezentant kandydatury miasta do tego tytułu w 2016. Należy przyznać, że poziom prezentacji był naprawdę wysoki, a publiczność liczna.
Danish Dance Theatre
Forum otworzyli tancerze z Danish Dance Theatre występem składającym się z trzech etiud według choreografii Tima Rushtona. Pierwsza z prezentacji inspirowana była zagadką działania maszyny szyfrującej Enigma, druga "Cadance" bardziej tyczyła się relacji międzyludzkich mistrzowsko oddanych przez ruch, ostatnia "Kridt" udowodniła, jak interesująco w tańcu można wykorzystać... białą kredę. Choć każda z nich była nieco inna, można było zauważyć cechy charakterystyczne dla tańca Duńczyków. Ich ruchy były miękkie, starannie dopracowane zarówno w solowych popisach, jak i scenach zbiorowych, świadczyły o dobrym przygotowaniu fizycznym. Sceny były niezwykle widowiskowe i zapadające w pamięć, także dzięki grze światła. Umiejętnie dobrano muzykę - ruchom na scenie towarzyszyły dźwięki głównie rytmicznej muzyki elektronicznej, a w ostatniej prezentacji klasyczna suita skrzypcowa.
Drugiego dnia zaprezentowali się Czesi z grupy DOT 504. "100 Wounded Tears" to spektakl, który oprócz walorów czysto wizualnych, mówił wiele na temat życia człowieka. Składał się z 14 scen odtańczonych przez siódemkę tancerzy, których tematyka oscylowała wokół miłości, śmierci, a przede wszystkim przemocy, która nas otacza. Widowiskowym scenom tańca, do którego choreografię ułożyli Jozef Frucek i Linda Kapetanea, czyli Rootlessroot Company, towarzyszyły monologi i piosenki w wykonaniu gościnnie zaproszonego do projektu słowackiego aktora Csongora Kassai. Niestety były wygłaszane (do mikrofonu w kształcie dinozaura) po czesku lub angielsku, co znacząco utrudniało przekaz. Cały spektakl zresztą mógł wydawać się chaotyczny, miałam wrażenie, że wykorzystanych elementów jest za dużo i nie wszystkie są naprawdę potrzebne. Mimo to spektakl oglądało się bardzo przyjemnie, choć niektórzy poczuli się zgorszeni nagością czy brutalnością niektórych scen. Z pewnością występ nie był monotonny, mimo że trwał ponad godzinę. Jego stylistyka i nastrój co pewien czas diametralnie się zmieniały za sprawą światła i doskonałej muzyki autorstwa Michala Kaščáka. Na uwagę zasługują także kostiumy zaprojektowane przez Simonę Rybákovą - spódnice pań pięknie wirowały w tańcu. W choreografii wykorzystano różne style tańca - od jazzu do elementów butoh, udowadniając, że tancerze z Czech poradzą sobie w każdym gatunku.
"100 Wounded Tears"
DOT 504 (Czechy)
Blado na tle poprzedników wypadł natomiast sobotni występ Tok'Art z Portugalii. Grupa pokazała trzy etiudy według choreografii André Mesquita. Pierwsza "Landscape with figures" składała się ze słyszalnego z offu monologu kobiety, której głównym przesłaniem było: nieważne, czym się zajmujesz, rób to cały czas. Zgodnie z jej słowami para tancerzy tańczyła. Jednak trudno było się skupić jednocześnie na rozumieniu szybko wypowiadanych w języku angielskim słów, ruchu tancerzy oraz grze świateł. Bo najbardziej uwagę zwracała wisząca punktowa lampa, zabawnie podskakująca przez cały spektakl. Interesujący, choć myślę, że nieplanowany efekt powstał dzięki... ćmom, zwabionym z okolicznego parku intensywnym światłem. Następnie jedna z tancerek (Teresa Alves da Silva) pokazała etiudę "Lake". Tym razem cała uwaga widza mogła się skupić na jej postaci i tańcu pełnym zamaszystych ruchów ramion czy podskoków. Gdy w przerwie przed ostatnią częścią pokazu na podłodze sceny pojawiły się jasne linie dzielące przestrzeń na mniejsze fragmenty, miałam nadzieję na bardziej porywające widowisko. Ale "Work" okazało się jedynie pokazem umiejętności warsztatowych czwórki tancerzy i nie niosło za sobą głębszych doznań. Być może spektakle Tok`Art bardziej sprawdziłyby się w zamkniętych pomieszczeniach, bo pod gołym niebem zdecydowanie lepiej wypadły przedstawienia Danish Dance Theatre i czeskiego DOT 504 z poprzednich dni. Lekkość odbioru dostosowana do atmosfery czerwcowego wieczoru sprawiła, że dużo bardziej trafiły w gusta lubelskiej publiczności.
Wioleta Rybak
Teatralia Lublin
30 czerwca 2010
Danish Dance Theatre (Dania)
"Enigma"
choreografia: Tim Rushton
reżyseria świateł: Thomas Bek / Jacob Bjerregaard
muzyka: Mathias Friis Hansen
taniec: Nassim Meki, Ana Sendas, Minna Berglund, Luca Marazia, Alessandro Sousa Pereira, Csongor Szabó, Kang Ma, Nelson Rodriquez-Smith
"Cadance"
choreografia: Tim Rushton
reżyseria świateł: Mikael Sylvest
muzyka: Andy Pape
taniec: Luca Marazia, Alessandro Sousa Pereira, Csongor Szabó, Kang Ma, Nelson Rodriquez-Smith
"Kridt (Chalk)"
choreografia: Tim Rushton
reżyseria świateł: Anders Poll
projekt kostiumów: Charlotte Ostergaard
muzyka: Peteris Vasks
taniec: Luca Marazia, Alessandro Sousa Pereira, Csongor Szabó / Kang Ma, Nelson Rodriquez-Smith, Nassim Meki, Ana Sendas, Minna Berglund
DOT504 (Czechy)
"100 Wounded Tears"
reżyseria i choreografia: Jozef Frucek & Linda Kapetanea (Rootlessroot Company)
muzyka: Michal Kaščák
kostiumy: Simona Rybáková
reżyseria świateł: Daniel Tesař
taniec: Michaela Ottová, Lenka Vágnerová, Pavel Mašek, Helena Arenbergerová, Tomá&sczaron; Nepšinský, Jaroslav Ondruš & Csongor Kassai
Tok'Art (Portugalia)
"Landscape with figures"
choreografia, scenografia: André Mesquita
reżyseria świateł: André Mesquita, Nuno Salsinha
taniec: Teresa Alves da Silva, Guzmán Rosado
"Lake"
choreografia: André Mesquita
reżyseria świateł: André Mesquita, Miguel Ramos and Nuno Salsinha
muzyka: David Lang
taniec: Teresa Alves da Silva
"Work"
choreografia, scenografia: André Mesquita
reżyseria świateł: André Mesquita, Nuno Salsinha
taniec: Teresa Alves da Silva, Ana Brito, Guzmán Rosado, Ricardo Teixeira
Letnie Forum Tańca Współczesnego 24-28 czerwca 2010 r., Lublin.