Zabawa z wyobraźnią
Spektakl rzeszowskiego Teatru Maska nie operuje dużą obsadą, różnorodnymi rodzajami lalek, bogatą scenografią, nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi. Emanuje natomiast magią niedocenianą w świecie efektów specjalnych, niesamowitych pogoni, gier postmodernistycznych z baśnią, Internetu, a mianowicie - siłą opowieści.
Dwójka bohaterów sąsiadów, mówiąc delikatnie, nie darzy się sympatią. Są już w podeszłym wieku i mają swoje przyzwyczajenia. Pan Huber to dość sztywna, jeśli chodzi o zasady, persona, nieco naiwny, dbający o czystość i porządek. Pani Maier to rodzaj "kociej mamy", tutaj przyjaźniącej się ze szczurami. Ze sprzątaniem u niej na bakier, ale nadrabia humorem i żywiołowością.
"Szpak Fryderyk"
Kontrast osobowości musi prowadzić do konfliktu. Już po wejściu na scenę, które w pewnej mierze jest improwizowane i opiera się na interakcji z małym widzem, pani Maier postanawia zakpić sobie z sąsiada. Ten wchodząc na scenę, również nawiązuje kontakt z publicznością. Prowadzi to do zaskarbienia sobie sympatii i uwagi publiczności.
Bohaterowie szybko rozpoczynają walkę, którą postanawia wygrać humorem pani Maier. Mota zręczną historię małego szpaka Fryderyka. W trakcie tej gry, w którą daje się wplątać Hubner, zawiązują się między bohaterami więzy sympatii symbolicznie przedstawiając siłę opowieści, która łączy ze sobą ludzi różnych poglądów i osobowości.
Reżyserka, Anna Nowicka wraz z aktorami Ewą Mrówczyńską i Henrykiem Hryniewickim podejmują się trudnego zadania - skupienia uwagi widza właściwie jedynie przy pomocy słowa.
"Szpak Fryderyk"
W prostej scenografii nie ma popularnych w dzisiejszych bajkach kinowych "czarów-marów". Jest podłoga z desek, wózek z różnościami pani Maier, to właściwie tyle. Przy pomocy niewyszukanych rekwizytów, które służą za kilka rzeczy, np. miotła jako drzewo, wspomagają swoje opowiadanie wciągając widza w przeżywanie przygód szpaka.
Tak jak wspomniałam, przedmioty użyte w trakcie przedstawienia, nie są niesamowite: skrzynka, rękawiczka służąca za skrzydła. Lalki wykonane są głównie z materiału przypominającego karton, trzymane za uchwyt z tyłu. Rzeczy odwołują się jednak do daru każdego dziecka, do wyobraźni. I dodam, nie jest to skazane z góry na sukces przedsięwzięcie. Dzieciom na każdym kroku tłumi się wyobraźnię przy pomocy pieniędzy i nowoczesnych, elektronicznych zabawek, dlatego trzeba dużej odwagi i umiejętności, by, jak w przypadku "Szpaka Fryderyka" oczarować widza.
Inga Niedzielska
Teatralia Śląsk
4 czerwca 2010
Teatr Maska w Rzeszowie
Rudolf Herfurtner
"Szpak Fryderyk"
przekład: Lila Mrowińska-Lissewska
reżyseria: Anna Nowicka
scenografia: Amrika Wojciechowska
muzyka: Michał Górczyński
obsada: Ewa Mrówczyńska, Henryk Hryniewicki
9. Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek Katowice - Dzieciom, 23.05.2010-2.06.2010